ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س چهارم و پنجم ق)، طبیب. از شرح حال و زندگى وى اطلاع دقیقى در دست نیست، فقط معلوم است كه مسافرتهایى در داخل ایران داشته و سفرى به هند كرده است. اما در مورد اثر وى، «الابنیة عن حقایق الادویة» یا «روضة الانس و منفعة النفس»، باید گفت كه قدیم‏ترین كتاب طبى پارسى است كه در دست است. او در این كتاب پانصد و هشتاد و پنج دارو را بر حسب تأثیرشان طبقه‏بندى كرده است. عده‏اى از مستشرقین از مقدمه وى چنین فهمیده‏اند كه او در زمان منصور بن نوح سامانى (366 -350 ق) مى‏زیسته، اما این ادعا مورد قبول بسیارى از محققین ایرانى نمى‏باشد. اسدى طوسى این كتاب را در 447 ق كتابت نموده و در پایان براى سلامت مؤلف دعا كرده است. گرچه این احتمال هم داده شده كه ممكن است اسدى تمام عبارت دعا را عینا از روى نسخه اصلى، كه در حیات مؤلف نوشته شده، استنساخ كرده باشد. نام صاحب عنوان در برخى از منابع به صورت موفق‏الدین ابومنصور على هروى ذكر شده است.